Sumi Zestaw paneli — panele z podwójną ramką i przyciski

Cel shading odwrócony: blady tusz na ciemnym laserunku zamiast ciemnego tuszu na papierze. Terminator o twardej krawędzi ma ten sam kształt w obu rodzinach i mieć musi — miękki zanik to jedyna rzecz, na którą cel shading nie może sobie pozwolić — ale blady kontur na czerni potrzebuje więcej wagi niż ciemny na bieli, a druga koncentryczna ramka daje panelowi miejsce, gdzie go umieścić.

Dwa panele nine-slice — ramka okna z podwójną ramką z narożnikami 14 px i wpuszczana ramka wewnętrzna z narożnikami 12 px — pokrywają niemal każde pole, jakiego potrzebuje menu: dialogi, siatki ekwipunku, tła list, podpowiedzi i panele statystyk. Dwa koncentryczne obramowania z przerwą między nimi czytają się jako rzeźbione, a nie rysowane, i to właśnie oddziela dopracowany interfejs od prostokąta z kreską. Oba rozciągają się czysto do dowolnego rozmiaru, bo narożniki nigdy się nie skalują, a środek to wypełnienie płaskie.

Na panelach siedzi dwanaście zakładkowych sprite’ów przycisku: domyślny, najechany, wciśnięty i nieaktywny, każdy narysowany trzy razy — standardowy pasek 120×48, kwadratowy kwadratowych przycisk ikonowy oraz kompaktowy przycisk do pasków narzędzi i akcji w wierszu. Trzy rozmiary to osobne pliki, a nie jeden przeskalowany sprite, bo rysunek zależy od rozmiaru: ścięcie policzone przy 48 px jest przeliczane w mniejszych, a nie zmniejszane. Stan wciśnięty obniża lico o dwa piksele i zdejmuje górny rozbłysk zamiast tylko przyciemniać — to właśnie sprawia, że przycisk wydaje się kliknięty, a nie po prostu przemalowany.

Cztery mniejsze elementy pokrywają to, czego menu potrzebuje pomiędzy panelami: dymek z ogonkiem, belka nagłówka opierająca się o górną krawędź panelu, separator sekcji ze znakiem pośrodku i żeton etykiety na liczniki i statusy. Żaden z nich nie jest panelem okna w innym rozmiarze — nine-slice i tak rozciąga się do dowolnej wielkości, więc drugi plik o innej szerokości byłby wypełniaczem, a nie komponentem.

Wszystko dostajesz dwa razy. Źródła SVG to pliki, w których zestaw narysowano — otwórz je, zmień sześć tonów laserunek węglem albo pojedynczy akcent czerwień laku i wyeksportuj ponownie. Eksporty PNG są płaskie, przezroczyste i wstępnie przeskalowane do 1x, 2x i 4x dla silników, które chcą bitmap, bez premultiplikowanej alfy i bez wypalonego cienia poza granicami sprite'a.

Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 — Za darmo do użytku komercyjnego. Uznanie autorstwa obowiązkowe. Pełne warunki · Co to znaczy w praktyce